Poseł Bogusław Sonik odchodzi z Platformy Obywatelskiej. O swojej decyzji poinformował podczas porannej rozmowy z Robertem Mazurkiem w RMF FM. Spekulacje na temat takiego rozstania trwały już od wielu miesięcy. Na razie nie wiadomo, czy Bogusław Sonik wystartuje w najbliższych wyborach pod szyldem innej partii.
– Dzisiaj odchodzę z Platformy Obywatelskiej – oznajmił poseł Bogusław Sonik odpowiadając na pytanie dziennikarza, kiedy zakończy się serial odchodzenia krakowskiego posła z PO. Bogusław Sonik przyznał, że wpływ na jego rozstanie z Platformą po 22 latach wpływ mają przede wszystkim różnice światopoglądowe. Poseł z Krakowa przypomniał, że Donald Tusk zapowiedział, iż na liście kandydatów do Sejmu nie znajdą się osoby, które nie zgadzają się na aborcję na życzenie. – Platforma już tak bardzo skręcała na lewo, że nasze drogi się rozeszły – podkreślił Bogusław Sonik. Przyznał, że o swojej decyzji nie rozmawiał jeszcze z Donaldem Tuskiem. – Nie było okazji – zaznaczył.
Czy Bogusław Sonik będzie kandydował do Sejmu z list PSL i Polski 2050? Na to pytanie poseł nie odpowiedział, bo – jak dodał – musiałby o tym porozmawiać z liderami tych ugrupowań. Nie krył jednak, że gdyby dostał od nich propozycje, to byłaby ona godna rozważenia i do zaakceptowania.
W latach 1998–2004 Bogusław Sonik był radnym sejmiku małopolskiego, do 2002 roku zajmował stanowisko przewodniczącego sejmiku. W 2004 roku został posłem do Parlamentu Europejskiego, a w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję w okręgu małopolsko-świętokrzyskim. W 2014 nie został wybrany na kolejną kadencję, ale kilka miesięcy później ponownie zdobył mandat radnego sejmiku małopolskiego. Od 2015 roku był posłem. W roku 2018 na kilka miesięcy wrócił do europarlamentu (po rezygnacji z mandatu przez Bogdana Wentę, wybranego na prezydenta Kielc). Kolejne eurowybory nie dały mu reelekcji, ale w następnych wyborach do Sejmu ponownie zdobył mandat poselski.
W czasach PRL Bogusław Sonik działał w opozycji. W latach 70. współpracował z Komitetem Obrony Robotników. Po śmierci Stanisława Pyjasa był wśród założycieli SKS. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, był m.in. wiceprzewodniczącym zarządu Regionu Małopolskiego związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 15 października 1982. Po zwolnieniu pracował w wydawnictwie „Znak”, współtworzył też pisma drugiego obiegu. W 1983 udał się na emigrację do Francji. Był m.in. korespondentem Radio Wolna Europa. W 1990 został dyrektorem Instytutu Polskiego oraz ministrem pełnomocnym w Paryżu. W 1996 powrócił do Polski, obejmując stanowisko dyrektora Festiwalu Kraków 2000 – Europejska Stolica Kultury. Jest również założycielem oraz przewodniczącym powstałego w 2002 Stowarzyszenia Maj 77.
Należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, będącego częścią Akcji Wyborczej Solidarność. Po jej rozpadzie przeszedł do Platformy Obywatelskiej.
(AI GEG)
